Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Γρηγόρης Τσαλγατίδης - Κοκκινόχωμα Καβάλας


Ένα Σάββατο του Νοέμβρη, πίσω πίσω στα ψηλά, στο Κοκκινόχωμα Καβάλας.
Το παλιό πέτρινο διώροφο, κιβωτός τέχνης μακραίωνης.
Ο Γρηγόρης Τσαλγατίδης, κορυφαίος μάστορας σε όλη την Ελλάδα,
άφησε πίσω την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του.
Η οικογένεια πρόσφυγες από το Ναριμάν του Καρς,
αλλά εκεί πήγαν πριν την καταστροφή από τη Νικόπολη.
Από το χωριό Κόρατζα.
Δικός μας, Γαρασαρότας και ο Γρηγόρης Τσαλγατίδης.
Αυτός που παίρνει το κοκκύμελον, τον κισσό, την αμυγδαλιά
και τα κάνει να μιλάνε, να κλαίνε, να γελάνε,
να λένε την ιστορία της πατρίδας μας, να λένε τη δική μας ιστορία.
Και ο ίδιος που μας μιλάει για τους ήχους, τις διαφορές στους ρυθμούς,
τους χορούς που χαθήκανε, τη γνήσια παράδοση που την πρόλαβε ανόθευτη,
για τα "νεοποντιακά"...
Να είσαι καλά Γρηγόρη Τσαλγατίδη.


Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Αλούτζαρα Γαράσαρης - 2007

Οτουράχ-γαϊτέ Γαράσαρης

Λούρα ο Σπύρος Γαλετσίδης,
από το Κιογνιούκ της Γαράσαρης.


Γαρασαρέτ'κον ουτς-αγιάχ

Χορεύουν κάτοικοι του Ελαιοχωρίου Καβάλας,
καταγόμενοι από το Καρακεβετζίκ και την Κόρατζα Γαράσαρης.


Ομάλι Γαράσαρης

Χορεύουν κάτοικοι του Αμυγδαλεώνα Καβάλας,
καταγόμενοι από το Ασαρτζούκ, το Καταχώρ, το Κιογνιούκ,
τα Χάχαβλα, την Κεϊλίκα και τη Λίτζασα Γαράσαρης.
Στο ζουρνά ο Σπύρος Γαλετσίδης.


Γαρασαρέτ'κον τίκι

Χορεύουν κατοικοι του Πλαταμώνα Καβάλας,
καταγόμενοι από τη Μπάλτζανα της Γαράσαρης.
Λούρα και τραγούδι ο Θεόφιλος Παπαδόπουλος.

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Κιογνιούκ


Περίπου 10 χλμ βορειοανατολικά της Νικόπολης βρίσκεται το χωριό Κιογνιούκ. Στα ανατολικά του (περίπου στα 3 χλμ) βρίσκεται το Καταχώρ, στα δυτικά τα 8 πηγάδια του Σαρή-τσιτσέκ, βόρεια το όρος Χατζεμά και νότια (στα 5 χλμ) η Τάμζαρα.
Κατά το 1914 είχε 130 οικογένειες, με 515 άτομα, συγκεντρωμένα σε ένα μόνο συνοικισμό.

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Καρακεβεζήτ


 
Η Καράκαβαζιτα βρίσκεται περίπου 17 χλμ βορειοανατολικά της Νικόπολης και συνορεύει ανατολικά με τη Μπάλτζανα, δυτικά με το Στρεφή και την Κόρατζα, βόρεια με το βουνό Άγιος Θεόδωρος και νότια με τον παραπόταμο της Χόζανας.
Είχε 700 κατοίκους και τρεις εκκλησίες. Ο παλαιότερος , λιθόκτιστος και χωματοσκεπής ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου, βρίσκονταν στο μαχαλά των Χουπανάντων και χτίστηκε κατά τον κριμαϊκό πόλεμο. Ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους βρίσκονταν στο μαχαλά της Χόζανας. Ο ναός του Αγίου Νικολάου χτίστηκε στο κέντρο του χωριού το 1909. Εκτός από τις εκκλησίες, υπήρχαν και τα παρεκκλήσια του Αγίου Νικολάου στη συνοικία των Νικολογλάντων, του Αγίου Κωνσταντίνου, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Δημητρίου, της Παναγίας όπου υπήρχαν και παλιά μνήματα, και βορειότερα του χωριού τα παρεκκλήσια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και του Αγίου Θεοδώρου πάνω στο ομώνυμο βουνό.

Καγιά-τιπή


Πάνω από τον ποταμό Λύκο, σε απόσταση 10 χλμ ανατολικά της Νικόπολης, είναι το ξακουστό χωριό Καγιά-τιπή, που συνορεύει ανατολικά με το βράχο της Αναλήψεως, δυτικά με τον ποταμό Λύκο, βόρεια με το αρμένικο χωριό Γιλταρίς και τον τουρκικό συνοικισμό Πιστίλ-ογλού και νότια με το αρμένικο χωριό Τσιρτάχ.
Το χωριό αποτελούνταν από το συνοικισμό Καγιά-τιπή και ένα ακόμα μικρότερο, σε απόσταση 3 χλμ δυτικά, το Καταχώρ. Το Καγιά-τιπή είχε  40 οικογένειες και το Καταχώρ 10, με συνολικό αριθμό 250 Ελληνορθοδόξων.

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Έξοδος…


Τετάρτη, 25 Ιουνίου του 1924.

Τρείς το μεσημέρι και οι τελευταίοι Γαρασαρέτες ξεκινούν για την Κερασούντα.
Αφήνουν πίσω τους τα σπίτια μας, τις εκκλησιές μας, τα χωριά μας, τα ταφία μας.
Αφήνουν και μωρά και κόρες και γυναίκες, που τις πήραν με τη βία οι Τρουκ’.
Αφήνουν την πατρίδαν εμούν.
Επειδή άλλοι το αποφάσισαν…

 Το αίμα μας ακόμα είναι ζωντανό εκεί.
Η μνήμη είναι ανέσβηγος.
Και η Νικόπολις σφραγίδα ανεξίτηλη στο μπράτσο,
δερματόστικτη σπονδή στων προγόνων μας τους τάφους,
μαζί με την ημερομηνία που μας κάνει να ξαναγυρνάμε εκεί.
25 Ιουνίου 1924...