Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Ους την Γαρέσαρην, ομάλιν εν...



Λούρα ο Γρηγόρης Καβαζίδης από την Καϊλούκα/Keylik-Evcili 
και ταβούλ ο Σπύρος Γαλετσίδης από το Κοϊνίκι/Gognuk. 
Χορεύουν οι Δανιήλ Εμμανουηλίδης από το Ασαρτζούχ/Asarcik, 
Σάββας Μαρουφίδης από τη Λίτσασα/Licese, 
Μιχάλης Βασιλειάδης από την Καϊλούκα/Keyilik-Evcili, 
Σάββας Τσεντεμεϊδης από την Πάλτζανα/Balcana-Altincevre, 
Παντελής Στεφανίδης από το Καταχώρ/Gedehor-Saplica 
και Γιάννης Νικολαϊδης από το Γιατμούς/Yatmis.

Γαρασαρέτ’κο μουχαπέτ σην Αλεξανδρούπολη



Το γαρασαρέτ'κο μουχαπέτ στην Αλεξανδρούπολη, έγραψε ιστορία, 
αφού συναντήθηκαν δύο μεγάλες μορφές της παράδοσής μας. 
Η Σοφία Παπαδοπούλου/Αμαραντίδου στο τραγούδι (από τη Λίτσασα) 
και ο Σπύρος Γαλετσίδης στη λούρα και το ζουρνά (από το Κοϊνίκι). 
Μαζί τους ο Γρηγόρης Καβαζίδης στη λούρα (από την Καϊλούκα) 
και ο Σπύρος Γαλετσίδης ο νεώτερος στο ταβούλ. 
Παρόντες Ασαρτζουγότες, Καϊλικότες, Λιτσασινοί, Παλτσανότες, 
Καταχωρέτες, Κοϊνικότες, Εσκιουνότες, Γουρουχλήδες, 
από Κομοτηνή, Θρυλόριο, Σάπες, Κασσιτερά, Αλεξανδρούπολη, 
Πυλαία, Ορεστιάδα, Νέο Πετρίτσι Σερρών,
Καβάλα, Αμυγδαλεώνα, Πλαταμώνα και Πλατανότοπο. 
Μαζί μας και μερικοί Σαντέτες και Κιομουσχανελήδες, 
αφού «παίζαμε» στην έδρα τους, στην Παλαγία.


Σοφία Παπαδοπούλου – Σπύρος Γαλετσίδης



Δύο θρυλικές μορφές της ποντιακής μουσικής παράδοσης.

Η Σοφία Παπαδοπούλου (το γένος Αμαραντίδου) 
άφησε εποχή στο ποντιακό τραγούδι. 
Η καταγωγή της οικογένειάς της από τη Λίτσασα της Νικόπολης. 
Μετοίκησαν στο Ματζικέρτ του Καρς 
και από εκεί ήρθαν πρόσφυγες στην Πυλαία του Έβρου.

Ο Σπύρος Γαλετσίδης γεννημένος στο Κοϊνίκι της Νικόπολης, 
είναι η ζωντανή αυθεντική έκφραση της γαρασαρέτικης μουσικής. 
Πολύ μικρός στην προσφυγιά, 
εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στον Πλατανότοπο Καβάλας. 
Σήμερα συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση ο γιός του Σταύρος 
και ο εγγονός του Σπύρος, που παίζει ταβούλ στο συγκεκριμένο μουχαπέτ, 
στην Αλεξανδρούπολη, στις 17/12/2011.

Τυχεροί όσοι Γαρασαρέτες και μη, βρέθηκαν εκεί 
και είδαν μαζί για πρώτη φορά 
αυτές τις δύο μεγάλες  μορφές της Γαράσαρης.

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

ΘΕΜΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ - (Απόσπασμα από το έργο του Γεωργίου Σκαλιέρη, «Λαοί και Φυλαί της Μικράς Ασίας», 1922)



   Οι Έλληνες, οι γηγενείς της χώρας κάτοικοι, ανήρχοντο τω 1888 κατά τον Vital Cuinet εις 76.068. Αυξανομένου του αριθμού τούτου κατά το τρίτον, συμφώνως προς τας δημογραφικάς παρατηρήσεις του Ludovic de Contenson (παρ. 1), ο ελληνικός πληθυσμός ανήρχετο τω 1888 εις 101.424 και τω 1914, μετά 26 δηλαδή έτη, επί αναλογία ετησίας αυξήσεως 2 επί 100, εις 169.682. 

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Αλησάρ


   Περίπου 20 χιλιόμετρα ανατολικά της Νικόπολης βρίσκεται το χωριό Αλησάρ. Στα ανατολικά συνορεύει με το Φέϊλερε, στα βορειοανατολικά με την Έσολα, στα δυτικά με το Ισπαχή-μαχαλεσί, στα βόρεια με την Τρουπτσή και στα νότια με το τουρκοχώρι Σάϊ-μουχάλ.
   Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το χωριό στα παλαιότερα χρόνια βρισκόταν απέναντι από το σημερινό, στις τοποθεσίες Γιας-τεπέ και Τσαμλή-κιράν. Επειδή, όπως έλεγαν οι γεροντότεροι, το παλιό χωριό καταστράφηκε από πυρκαγιά, μεταφέρθηκαν στη σημερινή τοποθεσία.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Γαράσαρη 18-24 Ιουλίου 2011 - 4/4


Η Κοίμηση της Θεοτόκου, στον κάτω μαχαλά του Καταχώρ. 
Σήμερα σταύλος και από πάνω χτίστηκε οικία.


Lakis Tsohataridis η εκκλησια του χωριου μας πως καταντησε?

Γαράσαρη 18-24 Ιουλίου 2011 - 3/4


Τ' Ασαρτζούγου το ποτάμιν. Αιώνες τώρα, αυτά τα νερά 
έχουν δροσίσει όλες ανεξαιρέτως τις γενιές των Τζανών Πετράντ.





Γαράσαρη 18-24 Ιουλίου 2011 - 2/4


Όποιος επιμένει, δικαιώνεται. Επιτέλους, μετά από πολύ ψάξιμο, ιδού το εύρημα! 
Τα ερείπια της Αγίας Τριάδας, μητρόπολης της Νικόπολης, 
σε μια από τις τρεις ελληνικές συνοικίες, στο Σεϊράν-τεπε.



Γαράσαρη 18-24 Ιουλίου 2011 - 1/4


Δευτέρα 18 Ιουλίου, 07:20 πμ. 
Παίρνω πάλι το γνωστό δρόμο για τη Γαράσαρη. Για την Πατρίδα. 
Μετ'εμέν εντάμαν παιδία τ'Ασαρτζούγουν, τη Κατάχωρη, της Μπάλτζανας. 
Σάββας Τζεντεμεϊδης, Θεόδουλος Τσοχαταρίδης, Θεόδωρος Τσαχαλίδης, 
Αναστάσιος Πετρίδης, Εμμανουήλ Τασιάδης, Σωκράτης Τασιάδης. 
Σην Πατρίδαν...

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Οι ρίζες μας (Χουρναζίδης-Χουρνατζίδης-Κουρναζίδης)



   Τα στοιχεία προέρχονται από την πρώτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους, για τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αγροτικές περιοχές. Αυτή η απογραφή του 1928, καταγράφει τους αρχηγούς οικογενειών και έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί τα στοιχεία τους τα δίνουν οι ίδιοι, όπως τα γνωρίζουν αυτοί.

Χουρναζίδης ή Κουρναζίδης Παύλος του Γεωργίου. Δήλωση καταγωγής από Κόρατζα Κολωνίας. Εγκατάσταση στο Μελισσόκαμπο Καβάλας (πρώην Τσιτακλή). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Χουρναζίδης ή Κουρναζίδης Κωνσταντίνος του Παύλου. Δήλωση καταγωγής από Κόρατζα Κολωνίας. Εγκατάσταση στο Μελισσόκαμπο Καβάλας (πρώην Τσιτακλή). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

10 Ιουλίου, μνήμη των 45 μαρτύρων της Νικοπόλεως



Οι 45 Μάρτυρες της Νικοπόλεως (μεταξύ αυτών και οι πρόκριτοι της Νικοπόλεως,  Λεόντιος, Μαυρίκιος, Δανιήλ και Αντώνιος) ήταν πιθανότατα στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού κατά την περίοδο των διωγμών του χριστιανισμού, επί του αυτοκράτορα Λικίνιου (308-324 μΧ).

Δούκας της Λεγεώνας της Αρμενίας ήταν ο Λυσίας, ο οποίος απαίτησε από τους 45 Μάρτυρες που έφεραν μπροστά του, να θυσιάσουν στα είδωλα και να απαρνηθούν το Χριστό. Αυτοί αρνήθηκαν σθεναρά, με αποτέλεσμα να τους αλυσοδέσουν και να τους φυλακίσουν στον πύργο της βόρειας πύλης του κάστρου της Νικοπόλεως. Καθημερινά τους πίεζαν να απαρνηθούν τη χριστιανική πίστη, άλλοτε με υποσχέσεις και άλλοτε με απειλές ότι θα τους ρίξουν αλυσοδεμένους στον ποταμό Λύκο για να πνιγούν. Όταν ο Λυσίας το πήρε απόφαση ότι δεν πρόκειται να υποκύψουν, διέταξε να τους κόψουν τα χέρια και τα πόδια, να τους κάψουν και τα οστά τους να τα ρίξουν στα νερά του Λύκου. Οι χριστιανοί της Νικοπόλεως περισυνέλλεξαν όσα λείψανα μπόρεσαν από το ποτάμι και τα φύλαξαν στους ευκτήριους οίκους της περιοχής.

Το μαρτύριό τους διαδόθηκε σε ολόκληρη την αυτοκρατορία και αργότερα αναδείχθηκαν σε Αγίους του Χριστιανισμού. Η ανατολική εκκλησία τους τιμά στις 10 Ιουλίου και η δυτική εκκλησία στις 23 Μαϊου. Η Σύναξή τους τελούνταν στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό της Αγίας Ακετυλίνης. Όταν ο χριστιανισμός πλέον είχε γίνει επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας, ο Ιουστινιανός, σύμφωνα με τον Προκόπιο, ανήγειρε στη Νικόπολη μοναστήρι στο όνομα των 45 Μαρτύρων.  

Απολυτίκιον των 45 εν Νικοπόλει Μαρτύρων

Στρατός θεοσύλεκτος, παρεμβολή ιερά, νομίμως αθλήσαντες υπέρ της δόξης Χριστού, εν Πνεύματι ώφθητε. Μάρτυρες του Κυρίου, Τεσσαράκοντα πέντε, λύσαντες δι’ αγώνων την πολύθεην πλάνην. Διό ημών τους αγώνας, πάντες δοξάζομεν.

Ως ευσεβείας θεμέλιοι άρρηκτοι, οι Τεσσαράκοντα πέντε ηρίστευσαν, ψυχής συμφωνία συνδούμενοι και εν σταδίω βοώντες γηθόμενοι. Χριστός των Μαρτύρων ο στέφανος.

Συγκεκροτημένοι πανευσεβώς, ώσπερ συναυλία, ης ο Κύριος οδηγός, εν τη Νικοπόλει, 
οφθέντες Αθλοφόροι, προς πόλιν ουρανίαν κατεσκηνώσατε.

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Ισπαχή-μαχαλεσί


Το χωριό αυτό βρίσκεται ανατολικά της Νικόπολης και συνορεύει στα βόρεια με το Αλησάρ, νότια με τη Χάχαβλα, δυτικά με τους λόφους του Αγίου Γεωργίου και Παγί-τσαρτάχ, ανατολικά με τη Φέϊλερε και το τουρκικό Σάϊ-μουχάλ. Στις αρχές του εικοστού αιώνα είχε 80 οικογένειες με 400 κατοίκους, εκ των οποίων οι 350 ελληνορθόδοξοι και οι 50 Τούρκοι σε δικό τους μαχαλά.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Χάχαβλα


Ανατολικά της Νικόπολης και του Καγιά-τιπι, βρίσκεται το χωριό Χάχαβλα. Στα ανατολικά του έχει το Χάνεε-τερεσί και το Χαμούρ-κεσέν, στα δυτικά το Άϊ-Λαζάρ πουγαρί (βρύση του Αγίου Λαζάρου) και το Κιλίτς-καγιά (ο λόφος της Αναλήψεως, στη δυτική πλαγιά του οποίου βρίσκεται η Μονή της Παναγίας του Καγιά-τιπί), στα βόρεια το χωριό Ισπαχή-μαχαλεσί και το Κλήμαντε-τερεσί και στα νότια το τούρκικο χωριό Άννα.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Οικογένεια Χαραλαμπίδη, από τα Κονδύλια Νικοπόλεως


Τα πρώτα στοιχεία για την οικογένεια αρχίζουν γύρω στο 1850, με τη γέννηση του Παναγιώτη Χαραλαμπίδη στα Κονδύλια. Ήταν γεωργός και μελισσοκόμος, γι’ αυτό τον έλεγαν και Μπαλτζή-Παναγιότ. Παντρεύτηκε την Παρθένα από το Αλατζά-χαν και απέκτησαν το Σάββα, τον Ιωάννη, το Γεώργιο και τον Ελευθέριο. Ο Παναγιώτης Χαραλαμπίδης πέθανε στα Κονδύλια το 1920.

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Γαράσαρη οτουράχ γαϊτέ - Gareysar oturak hava


Σπύρος Γαλετσίδης,
η ολοζώντανη μουσική κληρονομιά της Γαράσαρης,
από το Κοϊνίκι (Göynük) στον Πλατανότοπο Καβάλας.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Την πατρίδα'μ έχασα - Vatanimi kaybettim


Vatanimi kaybettim, ağladim ve aci çektim,
hatirliyorum ve ağliyorum, unutamiyorum.
Την πατρίδα'μ έχασα, έκλαψα και πόνεσα,
λύουμαι κι αρροθυμώ, όι-όι, ν' ανασπάλω κι επορώ.

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Γαρασαρέτ’κο μουχαπέτ – Πλατανότοπος Καβάλας


Με τον αειθαλή 90χρονο Σπύρο Γαλετσίδη στη ζουρνά, τη λούρα και το τραγούδι,
το γιο του Σταύρο και τον εγγονό του Σπύρο στο ταβούλ,
το Γρηγόρη Καβαζίδη στη λούρα και το Νίκο Καλογερίδη στο ταβούλ,
Γαρεσαρέτες από το Ασαρτσούχ, τη Λίτσασα, το Καταχώρ, την Καϊλούκα,
το Κοϊνίκ, τη Λάπα, την Κόρατσα, την Πάλτσανα κλπ,
τα έσπασαν μέχρι πρωίας εντάμα, με ομάλι, τίκι, τρομαχτόν, τάμζαρα, ούτς-αγιάχ
και πάνω απ’ όλα με γαρεσαρέτ’κη ψυχή!!!

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Οι ρίζες μας (Προφιλίδης-Προφυλίδης-Πορφυρίδης-Πορφυριάδης-Πορφύλογλου-Πορφυλίδης)



Τα στοιχεία προέρχονται από την πρώτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους, για τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αγροτικές περιοχές. Αυτή η απογραφή του 1928, καταγράφει τους αρχηγούς οικογενειών και έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί τα στοιχεία τους τα δίνουν οι ίδιοι, όπως τα γνωρίζουν αυτοί.

Προφιλίδης ή Προφιγίδης Λάζαρος του Ιορδάνη. Δήλωση καταγωγής από Έσκιονε Κολωνίας. Εγκατάσταση στην Αχλαδινή Καβάλας (πρώην Αλχανλή). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Προφιλίδης Ιορδάνης του Λαζάρου. Δήλωση καταγωγής από Έσκιονε Κολωνίας. Εγκατάσταση στην Αχλαδινή Καβάλας (πρώην Αλχανλή). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Προφυλίδου Μαρία του Ιορδάνη, το γένος Γεωργίου Γεωργιάδη. Δήλωση καταγωγής από Αγού-τερε Κολωνίας (μάλλον νύφη στο Έσκιονε). Εγκατάσταση στην Αχλαδινή Καβάλας (πρώην Αλχανλή). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Γρηγόρης Τσαλγατίδης -- «Να λελεύ' αϊκον κράτος»


Ο Γρηγόρης Τσαλγατίδης άφησε εποχή με το ποντιακό κέντρο
«Κορτσόπον» και τώρα ζει στο Κοκκινόχωμα Καβάλας.
Η οικογένειά του Γαρεσαρότες από τη Φέϊλερε που μετοίκησαν
στο Ναριμάν του Καρς και μετά ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα.
Μέγας μάστορας στην κατασκευή ποντιακής λύρας, αλλά και μέσα στα πράγματα,
όπως αποδεικνύει με το «Να λελεύ' αϊκον κράτος», σε πρώτη δημόσια εκτέλεση.
Ο Γρηγόρης Τσαλγατίδης μας δείχνει ότι η ποντιακή μούσα είναι πάντα ζωντανή
και συμβαδίζει με την εποχή: «Αδά σον κόσμ' απάν, όλοι παίζνε τον ποπάν...
Όλ' μαζί είναι τρακόσιοι κι απ' οπίσ' χίλιοι τρακόσιοι,
τρώγνε, πίνε και χορεύνε και τον κόσμον κοροϊδεύνε».

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Άννα Ταμουρίδου (το γένος Πετρίδου, από το Ασαρτζούχ)

video

Η Άννα Ταμουρίδου, κόρη του Ηράκλη Πετρίδη από το Ασαρτζούχ,
γεννήθηκε το 1926 στα Κασσιτερά Σαπών Ροδόπης.
Μεγάλωσε μέσα σε καθαρά γαρασαρέτικο περιβάλλον
και παντρεύτηκε τον επίσης Νικοπολίτη, Χρήστο Ταμουρίδη από τη Λίτσασα.
Έζησαν στην Πυλαία Φερών Έβρου (επίσης χωριό προσφύγων από τη Γαράσαρη)
και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Πέτρο, το Γιώργο, την Πελαγία και το Νίκο.
(Ο Γιώργος και ο Νίκος, είναι οι δύο "Στρατηγοί της Γαράσαρης").

Οι ρίζες μας (Χουρίδης-Χουράογλου-Χουρούογλου-Χουρούδης)


Τα στοιχεία προέρχονται από την πρώτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους, για τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αγροτικές περιοχές. Αυτή η απογραφή του 1928, καταγράφει τους αρχηγούς οικογενειών και έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί τα στοιχεία τους τα δίνουν οι ίδιοι, όπως τα γνωρίζουν αυτοί.

Χουρίδης Σταύρος του Γαβριήλ. Δήλωση καταγωγής από Μετζικέρτ Καυκάσου. Εγκατάσταση στην Ελασσόνα. Γραφείο Εποικισμού Λάρισας.

Χουρίδου Άννα του Σταύρου, το γένος Γεωργίου-Ιωάννη Καζαντζόγλου. Δήλωση καταγωγής από Τσίτα Τραπεζούντας. Εγκατάσταση στην Ελασσόνα. Γραφείο Εποικισμού Λάρισας.

Χουρίδης Ιορδάνης του Γεωργίου. Δήλωση καταγωγής από Μετζικέρτ Καυκάσου. Εγκατάσταση στην Ελασσόνα. Γραφείο Εποικισμού Λάρισας.

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

E gidi Gareysar, στις Σάπες Ροδόπης


Ο ετήσιος χορός των παιδιών της Γαράσαρης από τα Κασσιτερά Σαπών.
Απόγονοι προσφύγων από τη Λίτσασα, το Ασαρτζούχ, την Καϊλούκα, το Κηράτς,
την Κάλτσασα, το Κιογνιούκ, το Καταχώρ, το Χατζήκιοϊ κλπ,
κρατούν τις παραδόσεις και χαίρονται τους δεσμούς με την πατρίδα, τη Νικόπολη.

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Ο δρόμος Νικόπολης - Κερασούντας



   Καθ’ όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου, ενώ η περιοχή της Νικόπολης βρισκόταν στο κέντρο της μετακίνησης ανθρώπων και προϊόντων, δε μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τη γεωγραφική της θέση. Κύρια αιτία ήταν η ανυπαρξία οδικών υποδομών, έστω και σε ανεκτό επίπεδο.
   Για να έχουμε μια γενική εικόνα, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η Σεβάστεια, η έδρα της επαρχίας, ήταν βασικός κόμβος του σπουδαιότερου εμπορικού δρόμου της Αυτοκρατορίας, που συνέδεε το λιμάνι της Σαμψούντας με τη Βαγδάτη.
   Κι όμως, ακόμη και μέχρι το 1880-1890, οι δύο κυριότεροι δρόμοι προς τη Μαύρη Θάλασσα (δηλαδή Σεβάστεια – Σαμψούντα και Σεβάστεια – Ορδού) ήταν σε απαράδεκτη κατάσταση.

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Οι αη-Γιώργηδες της Γαράσαρης


   Ο Άγιος Γεώργιος ήταν πολύ αγαπητός στους χριστιανούς της Γαράσαρης (όπως σε όλους τους ακρίτες του μεσαιωνικού ελληνισμού) και εξακολουθεί να είναι αγαπητός, αφού σε πολλούς προσφυγικούς συνοικισμούς της Ελλάδας που κατοικήθηκαν από Νικοπολίτες, χτίστηκαν εκκλησίες και παρεκκλήσια στο όνομά του. (Στο νομό Καβάλας που εγκαταστάθηκαν πολλοί Γαρασαρέτες, η πρώτη προσφυγική εκκλησία που χτίστηκε, ήταν ο Άγιος Γεώργιος του Αμυγδαλεώνα).
   Στη Γαράσαρη είναι πολλά τα χωριά που είχαν τιμήσει τον αη-Γιώργη δίνοντας το όνομά του στην κεντρική τους εκκλησία (η Λίτσασα μάλιστα είχε δύο εκκλησίες στο όνομα του Αγίου Γεωργίου!!), αλλά και σε πολλά παρεκκλήσια όπου γίνονταν πανηγύρια με τη συμμετοχή και μουσουλμάνων κατοίκων της περιοχής. Άλλωστε είναι γνωστό ότι μια μερίδα μουσουλμάνων (θα μιλήσουμε άλλη φορά γι’ αυτό το θέμα εκτενώς) τιμά ιδιαιτέρως τον αη-Γιώργη, την ημέρα του Χιντιρελέζ (πάντα με το παλιό ημερολόγιο).
   Ακολουθώντας την παράδοση των προγόνων μας, τον τιμούμε κι εμείς σήμερα, παρουσιάζοντας όλες τις τοποθεσίες που υπήρχαν εκκλησίες και παρεκκλήσια του Αγίου Γεωργίου, στη Μητρόπολη Κολωνίας και Νικοπόλεως.

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Οι ρίζες μας (Μαυρίδης-Μαυριδόπουλος-Μαυρουδής)


Τα στοιχεία προέρχονται από την πρώτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους, για τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αγροτικές περιοχές. Αυτή η απογραφή του 1928, καταγράφει τους αρχηγούς οικογενειών και έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί τα στοιχεία τους τα δίνουν οι ίδιοι, όπως τα γνωρίζουν αυτοί.

Μαυρίδης Κων/νος του Νικολάου. Δήλωση καταγωγής από Μετζικέρτ Καυκάσου. Εγκατάσταση στην Ολυμπιάδα Ελασσόνας. Γραφείο Εποικισμού Λάρισας.

Μαυρίδης Ηλίας του Νικολάου. Δήλωση καταγωγής από Μετζικέρτ Καυκάσου. Εγκατάσταση στην Ολυμπιάδα Ελασσόνας. Γραφείο Εποικισμού Λάρισας.

Μαυρίδης Βασίλειος του Νικολάου. Δήλωση καταγωγής από Μετζικέρτ Καυκάσου. Εγκατάσταση στην Ολυμπιάδα Ελασσόνας. Γραφείο Εποικισμού Λάρισας.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Οι ρίζες μας (Χουπανίδης)


Τα στοιχεία προέρχονται από την πρώτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους, για τους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αγροτικές περιοχές. Αυτή η απογραφή του 1928, καταγράφει τους αρχηγούς οικογενειών και έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί τα στοιχεία τους τα δίνουν οι ίδιοι, όπως τα γνωρίζουν αυτοί.

Χουπανίδης Νικόλαος του Λογγίνου. Δήλωση καταγωγής από Καρακεβεζήτ Κολωνίας. Εγκατάσταση στο Ελαιοχώρι Καβάλας (πρώην Κοτσικάρι). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Χουπανίδης Λογγίνος του Θεοδ. Δήλωση καταγωγής από Καρακεβεζήτ Κολωνίας. Εγκατάσταση στο Ελαιοχώρι Καβάλας (πρώην Κοτσικάρι). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Χουπανίδου Μαρία του Λογγίνου, το γένος Γεωργίου Πακαταρίδη. Δήλωση καταγωγής από Καρακεβεζήτ Κολωνίας. Εγκατάσταση στο Ελαιοχώρι Καβάλας (πρώην Κοτσικάρι). Γραφείο Εποικισμού Καβάλας.

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Παναγιώτης Γιαννακόπουλος από το Καταχώρ


Γεννήθηκε το 1865 στο Καταχώρ και νεαρός μετανάστευσε
στη Γιάλτα της Ρωσίας, όπου σπούδασε και απέκτησε μεγάλη περιουσία.
Όταν επέστρεψε στη Νικόπολη, βοήθησε οικονομικά τα σχολεία της περιοχής
και οργάνωσε εράνους για την ενίσχυση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Με τα χρήματα που συγκέντρωσε από συμπατριώτες και άλλους ομογενείς στη Ρωσία,
αγόρασε δύο λιθόκτιστα καταστήματα στο Γενή Τασχάν της Νικόπολης
και από την ενοικίασή τους πληρώνονταν οι δάσκαλοι του Καταχώρ.
Επίσης έφτασε μέχρι να ζητήσει τη βοήθεια του Βασιλιά Γεωργίου του Α΄ στην Αθήνα
και έτσι το Ιεροδιδασκαλείο Σάμου δέχθηκε ως οικότροφους μαθητές από τη Γαρέσαρη. 
Στην Ελλάδα ήρθε στα Κασσιτερά Ροδόπης, όπου επίσης βοήθησε
στις κοινές προσπάθειες των συμπατριωτών του, αλλά και στην Κομοτηνή.

Νικόλαος Υψηλόπουλος - Ασαρτζούχ


Ο Νικόλαος Υψηλόπουλος από το Ασαρτζούχ, ήταν ο ιδιοκτήτης
του πρώτου καφενείου στον Αμυγδαλεώνα Καβάλας, με την ονομασία "Νικόπολις".
Η φωτογραφία είναι του 1936.

Τη Χριστιανιδών και τη Τρουκωνών ο παράδεισον


   Μίαν, εσερεύταν σ’ έναν μέρος Τρουκ’ και Ορωμαίοι και γονούσευσαν. Σίτε εκαλάτζευαν κι έστεκαν, άρτουχ εσκάλωσαν και έλεγαν για την πίστιν εμούν.

   Ήνας Τρούκος είπεν σ’ Ορωμαίοις:
   -«Για πέστε ‘μεν, ας τερώ σας. Τ’εσέτρον ο παράδεισον εν κι άλλο καινούριν κι άλλο σαλτανατλίν, γιόκσαμ τ’εμέτρον τη Τρουκωνών».

   Χαμάν ένας Ορωμαίος ελάγκεψεν ση μέσ’ απές και είπεν:
   -«Τζάνουμ Μούσταφα, γιατί λες αβού; Αλλάχ, Αλλάχ, χέλπετε τ’εσέτρον ο παράδεισον ασ’ τ’εμέτρον κι άλλο καινούριν εν. Πάντα αμούν ήλος παρλαάβ. Τ’εμέτρον πα τ’ Ορωμαίων εν χάρμα χαλάγιν. Απάν εκέν να κρους χαμάν ρουζ’, χαλάεταιν».

Θεόδουλος Τσοχαταρίδης - Καταχώρ


Περιμένοντας την "εαρινή επίθεση" το 1941, παρέα με τη λούρα.
Δεύτερος από δεξιά ο Θεόδουλος Τσοχαταρίδης από το Καταχώρ.
(Εάν κάποιος αναγνωρίζει τους υπόλοιπους, ας μας βοηθήσει στην ταυτοποίηση)

Νικόλαος Πετρίδης - Ασαρτζούχ


Νικόλαος Πετρίδης - Τζαννή (1907-1983), του Εμμανουήλ,
από το Ασαρτζούχ της Νικόπολης, στο Σκοπό και στον Αμυγδαλεώνα Καβάλας.

Ευθυμία Κενανίδου - Κεϊλούκα


Ευθυμία Κενανίδου (1876-1974), του Παύλου και της Δέσποινας,
το γένος Γεωργιάδου, από το Αγού-τερε της Νικόπολης. 

Ευθύμιος Εμινίδης από το Αλησάρ


Γεννήθηκε στο Αλησάρ και νεαρός μετανάστευσε στη Ρωσία όπου
δραστηριοποιήθηκε στην κατασκευή δημοσίων έργων και απέκτησε μεγάλη περιουσία.
Στις αρχές του 20ου αιώνα αγόρασε μεγάλο οικόπεδο
δίπλα στην Αστική Σχολή Νικοπόλεως, για να ανεγερθεί Διδακτήριο και Γυμναστήριο.
Πρόσφερε οικονομική βοήθεια σε χριστιανικά και οθωμανικά εκπαιδευτικά και
θρησκευτικά ιδρύματα, καθώς και σε οικονομικά αδύναμες οικογένειες της Νικοπόλεως.
Η Ελληνική Κοινότητα τον ανακήρυξε Μέγα Ευεργέτη και κάθε χρόνο στις 20 Ιανουαρίου,
στην ονομαστική του εορτή, τελούνταν αρχιερατική θεία λειτουργία προς τιμήν του.
Για την κοινωνική και φιλανθρωπική του δράση, η Κυβέρνηση του απένειμε
το ανώτερο παράσημο του Οθωμανικού Κράτους.

Κεϊλίκα (Καϊλούκα)


   Περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νικόπολης, βρίσκεται η Καϊλούκα. Νοτιοανατολικά της είναι το Όβατζουχ, νότια το Αγού-τερε, νοτιοδυτικά το Χατζήκιοϊ και βορειοανατολικά το Κιογνιούκ (Κοϊνίκ).
 

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Το ζεύγος Ποτουρίδη, από τη Λίτσασα – 1930


Ο Παναγιώτης Ποτουρίδης και η γυναίκα του Καλλιόπη Κανοτίδου.
Και οι δύο από τη Λίτσασα,
στην Ελλάδα εγκαταστάθηκαν στα Κύργια της Δράμας.

Γαρεσαρέτκος γάμος στην Πυλαία Έβρου – 1956


Η Πυλαία, στην περιοχή Φερών Έβρου, ήταν ο τόπος όπου ρίζωσαν πολλοί Λιτσασινοί Γαρεσαρέτες, ερχόμενοι από τη Λίτσασα, το Κηράτς και το Μιτζικέρτ του Καρς.
Είναι το μόνο χωριό του Έβρου με τέτοια ομοιογένεια καταγομένων από τη Νικόπολη
και αυτό τους βοήθησε να κρατήσουν τα ήθη και τα έθιμα της ιδιαίτερης πατρίδας μας,
καθώς και τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς.


1) Σεβαστιανή Τσανουσίδου     2) Γαβριήλ Πιατίδης  
3-4) Βασίλειος Ευαγγελίδης και η σύζυγός του Ελένη
(γονείς του αείμνηστου Δημάρχου Αλεξανδρούπολης, Ηλία Ευαγγελίδη)
5) Ο γαμπρός Ηλίας Κυριακίδης από την Αισύμη Έβρου
6) Σοφία Χουρίδου, το γένος Κυριακίδου (αδελφή του γαμπρού)
7) Η νύφη Φωτεινή Ταμουρίδου
8) Αναστάσιος Καρυπίδης
(αδελφός του αδικοχαμένου βουλευτή Έβρου, Χαράλαμπου Καρυπίδη)
9) Ελπίδα Ταμουρίδου
10) Δέσποινα Ταμουρίδου
(μετά Εμμανουηλίδου,  παντρεύτηκε στις Σάπες Ροδόπης)
11) Κώστας Χουρίδης     12) Αντιγόνη Χοταμανίδου
13) Άννα Ταμουρίδου (το γένος Πετρίδου, από το Ασαρτζούχ),
η μητέρα των «Στρατηγών της Γαράσαρης»
14) Λέανδρος Αμαραντίδης
(αδελφός της τραγουδίστριας Σοφίας Παπαδοπούλου - Αμαραντίδου)
15) Παρθένα Καρυπίδου (το γένος Τσανουσίδου)     16) Μακρίνα Πιατίδου
17) Μιχάλης Αμαραντίδης (λυράρης)    
18) Χαράλαμπος Κυριακίδης από την Αισύμη Έβρου
19) Δημήτριος Χουρίδης     20) Σάββας Ταμουρίδης
21) Γιώργος Ταμουρίδης (ο μεγάλος από τα δύο αδέλφια - στρατηγούς)

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Ιωάννης Θ. Κεβενίδης – Βουλευτής Νικοπόλεως


Γεννήθηκε στην Τρουπτσή και νεαρός πήγε στην Κωνσταντινούπολη,
όπου αποφοίτησε το 1894 από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή
και σπούδασε νομικά στο Οθωμανικό Πανεπιστήμιο.
Μετά την αποφοίτησή του διορίστηκε Καϊμακάμης
(επικεφαλής σε εδαφική υποδιοίκηση).
Στις πρώτες εκλογές μετά το κίνημα των Νεότουρκων το 1909,
εξελέγη στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ως βουλευτής Νικοπόλεως.
Ως πρόσφυγας εγκαταστάθηκε στη Δράμα,
όπου άσκησε τη δικηγορία μέχρι το θάνατό του, το 1929.

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

Μαρία Τζανίδου από το Ασαρτζούχ

video

Η Μαρία Τζανίδου γεννήθηκε το 1922 στην Αδριανούπολη,
στο δρόμο της προσφυγιάς,
πριν εγκατασταθεί τελικά η οικογένειά της στα Κασσιτερά Ροδόπης.
Ο πατέρας της Εμμανουηλίδης από το Ασαρτζούχ
και η μητέρα της Γεωργιάδου από τη Νικόπολη.
Στα Κασσιτερά παντρεύτηκε το Νικόλαο Τζανίδη,
του οποίου η οικογένεια ήρθε από το Κηράτς.

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

Βεράτιον Σουλτάνου Μεχμέτ Δ΄


   Ο Πατριάρχης των εν Σταμπούλ μη μουσουλμάνων υπηκόων μου Διονύσιος, αποταθείς δι’ αιτήσεως αυτού εις την ευδαίμονα εξουσίαν μου, υπέβαλεν ότι επειδή ο υπαγόμενος εις την πατριαρχικήν αυτού αρχήν Μητροπολίτης των εν Αργυρουπόλει και το Καράχισαρι-Σαρκί μη μουσουλμάνων υπηκόων μου Γρηγόριος εκοιμήθη, εις την κενωθείσαν Μητρόπολιν αυτού ετοποθετήθη άλλος φέρων το αυτό όνομα Γρηγόριος και παρεκάλεσεν όπως ο υψηλός ορισμός μου απευθυνθή προς αυτόν και εκδοθή το υψηλόν βεράτιόν μου.
   Μετά την καταβολήν του ειθισμένου πεσκεσίου των χιλίων πεντακοσίων μετρητών εις το θησαυροφυλάκιον και την αναγνώρισιν αυτού ως Μητροπολίτου, έδωκα εις αυτόν το παρόν υψηλόν μου βεράτιον τη εικοστή ημέρα του μηνός Ρεμπίουλ-εββέλ του έτους 1095.

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Οι Στρατηγοί της Γαράσαρης


Σπάνια περίπτωση δύο αδέλφια να γίνουν Στρατηγοί στον ελληνικό στρατό.
Στη φωτογραφία ο Γιώργος Ταμουρίδης και ο Νίκος Ταμουρίδης
(έχουν άλλα δύο αδέλφια, τον Πέτρο και την Πελαγία).

Παιδιά του Χρήστου Ταμουρίδη από την Πυλαία Έβρου (παιδί της Λίτσασας)
και της Άννας Πετρίδου από τα Κασσιτερά Ροδόπης (παιδί του Ασαρτζούχ).

Δικαιωματικά λοιπόν τα αδέλφια Γιώργος και Νίκος Ταμουρίδης,
είναι για όλους εμάς τους Νικοπολίτες,
«οι Στρατηγοί της Γαράσαρης»