Νικόπολις - Γαράσαρη - Sebinkarahisar - Susehri.

Σας κάνουν ..κλικ; Καλώς ήρθατε!

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Βαρβάρα Κοντοσίδου – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Η Βαρβάρα Κοντοσίδου/Κοντεσίδου ήταν από το Μοντολάς και έφυγε για την Αμερική 35 ετών και παντρεμένη, με το πλοίο Νιού Γιόρκ και λιμάνι αναχώρησης το Σαουθάμπτον της Αγγλίας.    
   Έφτασε στις ΗΠΑ  στις 19 Ιουνίου 1920 και δήλωσε ότι ήρθε για να μείνει με το σύζυγό της, ο οποίος ήδη κατοικούσε στο Τζέρσεϊ Σίτι του Νιού Τζέρσεϊ.
   Κοντεσάντ/Κοντοσάντ ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στο Μεγαλόκαμπο Δράμας, στην Προσοτσάνη Δράμας, στη Νικόπολη Λαγκαδά και στη Ραχώνα Γιαννιτσών.


Κωνσταντίνος Μιχάλογλου – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Κωνσταντίνος Μιχάλογλου ήταν από το Έσκιονε και έφυγε για την Αμερική 20 ετών και άγαμος, με το πλοίο Βασιλεύς Κωνσταντίνος και λιμάνι αναχώρησης τον Πειραιά. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ στις 14 Ιουνίου 1916 και δήλωσε ότι θα φιλοξενηθεί από τον κουνιάδο του Γιώργο Μηλιάδη (από το Καρακεβετζίκ) στη Νέα Υόρκη.
   Συγγενείς του Κωνσταντίνου Μιχάλογλου ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στο Νέο Πετρίτσι Σερρών και συγγενείς του Γεωργίου Μηλιάδη στον Άγιο Ανδρέα Καβάλας, στο Ορφάνι Καβάλας και στο Ελαιοχώρι Καβάλας.


Χατζή Γεώργιος Κοροσίδης – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Χατζή Γεώργιος Κοροσίδης ήταν από το Χασάν Ταμί και έφυγε για την Αμερική 43 ετών και παντρεμένος, με το πλοίο Αρτζεντίνα και λιμάνι αναχώρησης την Πάτρα. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ στις 11 Ιουλίου 1913 και δήλωσε ότι θα φιλοξενηθεί από τον Ιωάννη Κοροσίδη (σίγουρα συγγενής του αλλά δεν ξέρουμε ακριβώς τη σχέση τους) στο Κάντον του Οχάϊο.
   Συγγενείς του Γεωργίου Κοροσίδη ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα σχεδόν όλοι στο Άλωρο Αριδαίας.


Κυριάκος Ανδρεάδης – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Κυριάκος Ανδρεάδης ήταν από το Κιόσκιοϊ και έφυγε 27 ετών και άγαμος για την Αμερική, με το πλοίο Άλις και λιμάνι αναχώρησης την Πάτρα. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ στις 30 Οκτωβρίου 1912 και δήκωσε ότι θα φιλοξενηθεί από το φίλο του Χρήστο Βαλαβάνη (από την Τρουπτσή) στη Νέα Υόρκη. 
   Συγγενείς του Κυριάκου Ανδρεάδη ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στο Αετοβούνι Σερρών, στη Λάντζα Λαγκαδά και στο Νέο Πετρίτσι Σερρών. 
   Συγγενείς του Χρήστου Βαλαβάνη/Βαλαβανίδη ήρθαν στο Μακροχώρι Βέροιας, στη Γεωργιανή Καβάλας και στο Ζυγό Καβάλας. 


Αναστάσιος Ασίκης – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Αναστάσιος Ασίκης (Ασίχ – Ασιχίδης – Ασίκογλου) είχε καταγωγή από το Καταχώρ και το Κηράτς και έφυγε 26 ετών και παντρεμένος για την Αμερική, με το πλοίο Αρτζεντίνα και λιμάνι αναχώρησης την Πάτρα. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ στις 25 Μαρτίου 1911 και δήλωσε ότι θα φιλοξενηθεί από το φίλο του Περικλή Βασιλειάδη (που είχε έρθει το 1909 από την Κεϊλίκα) στη Νέα Υόρκη. 
   Συγγενείς του Αναστάσιου Ασίχ/Ασιχίδη/Ασίχογλου ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στην Ολυμπιάδα Ελασσόνας, στην Ευκαρπία Κιλκίς, στο Καλό Λιβάδι Κιλκίς, στον Αμυγδαλεώνα Καβάλας και στον Άγιο Ανδρέα Καβάλας. 
   Συγγενείς του Περικλή Βασιλειάδη ήρθαν στα Κασσιτερά Ροδόπης.


Αναστάσιος Κυλιντήρ – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Αναστάσιος Κυλιντήρ (Κυλιντηρίδης – Κυλιντήρογλου) είχε καταγωγή από τη Λίτσασα και έφυγε 21 ετών και παντρεμένος για την Αμερική, με το πλοίο Μαντόνα και λιμάνι αναχώρησης τη Νάπολη της Ιταλίας. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ  στις 4 Φεβρουαρίου 1911 και δήλωσε ότι θα φιλοξενηθεί από τον ξάδερφό του Ιωάννη Κεβενίδη από την Τρουπτσή (μάλλον συγγενής του βουλευτή Νικοπόλεως στην Οθωμανική Βουλή εκείνη την εποχή, Ιωάννη Κεβενίδη) στη Νέα Υόρκη. 
   Συγγενείς του Αναστάσιου Κυλιντηρίδη-Κυλιντήρογλου ήρθαν στην Ελλάδα στα Κασσιτερά Σαπών και συγγενείς του Ιωάννη Κεβενίδη στο Ζυγό Καβάλας και στα Ασώματα Βέροιας. 


Περικλής Βασιλειάδης – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Περικλής Βασιλειάδης είχε καταγωγή από την Κεϊλίκα και έφυγε 20 ετών και άγαμος για την Αμερική, με το πλοίο Μάρθα Ουάσινγκτον και λιμάνι αναχώρησης την Πάτρα. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ στις 17 Σεπτεμβρίου 1909 και δήλωσε ότι θα φιλοξενηθεί από το φίλο του Παύλο Αντωνιάδη (επίσης από την Κεϊλίκα) στη Νέα Υόρκη.
   Συγγενείς του Περικλή Βασιλειάδη ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στα Κασσιτερά Ροδόπης και του Παύλου Αντωνιάδη στη Νικόπολη Λαγκαδά.


Λάζαρος Ιορδανίδης – Από τη Γαράσαρη στην Αμερική



   Η μετανάστευση Νικοπολιτών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, άρχισε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνεχίστηκε την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Μετά τους πρώτους διωγμούς ο αριθμός όσων έφυγαν για την Αμερική αυξήθηκε ραγδαία και από το 1916 μέχρι και την ανταλλαγή συνεχώς έφευγαν Γαρασαρέτες για να καταφύγουν σε φίλους και συγγενείς στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Μέσα από τα αρχεία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των Η.Π.Α., έχουμε ήδη εντοπίσει αρκετούς Νικοπολίτες μετανάστες και συνεχίζουμε την έρευνα για να μοιραστούμε μαζί όσα στοιχεία συλλέγουμε.

   Ο Λάζαρος Ιορδανίδης (Ιορδανόπουλος) ήταν από την Τρουπτσή και έφυγε 38 ετών και παντρεμένος για την Αμερική, με το πλοίο Αρτζεντίνα και λιμάνι αναχώρησης την Πάτρα. 
   Έφτασε στις ΗΠΑ  στις 9 Σεπτεμβρίου 1910 και δήλωσε ότι θα φιλοξενηθεί από το φίλο του Παρασκευά Παλαιστή (επίσης από την Τρουπτσή) στη Νέα Υόρκη.
   Συγγενείς του Λάζαρου Ιορδανίδη/Ιορδανόπουλου και του Παρασκευά Παλαιστή, ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα στο Μακροχώρι Βέροιας.






Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Δανιήλ Εμμανουηλίδης, Ασαρτζούχ Νικοπόλεως


Εμμανουηλίδης Δανιήλ του Ευσταθίου. 
Τρανόν λουρουτσής ας' τ' Ασαρτζούγου τη Γαρέσαρης. 
Πρόσφυγας στα Κασσιτερά Ροδόπης.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Γιουρούς



   (Απόσπασμα από το βιβλίο «Ιστορήματα της Κατοχής και των πρώτων μετακατοχικών χρόνων» του Νικολάου Εμμανουηλίδη. Ο συγγραφέας είναι ένα από τα επτά παιδιά του δάσκαλου Χρήστου Εμμανουηλίδη, που ήρθε πρόσφυγας από το Ασαρτζούχ  Νικοπόλεως στα Κύργια Δράμας).

   Το σπίτι καμένο, όλα ρημαδιό με την πυρπόληση του χωριού από τους Βουλγάρους, όταν κατεβήκαμε από το βουνό. Μια γελάδα, ο γάιδαρος, λίγα πουλερικά, μόνη περιουσία για δεκαμελή οικογένεια…
   Είδη κρυμμένα στο υπόγειο πήραν φωτιά λίγο μετά, από αναθυμιάσεις, και μαζί τους κάηκε η κρυφή ελπίδα! Σώθηκε μόνο η ραπτομηχανή της μητέρας να ράβει τα ρουχαλάκια των παιδιών. Σώθηκαν και κάποια βιβλία στην κόχη ενός τοίχου προφυλαγμένα με λαμαρίνες -πρόνοια του πατέρα- για τη μελλοντική μόρφωση των παιδιών.

Για το Σάββα το Σπαχότα


Γαρασαρέτικη μυσταγωγία στην Αλεξανδρούπολη, 
αφιερωμένη στο Σπαχότα συμπατριώτη μας Σάββα Καλεντερίδη. 
Ζουρνά και λούρα ο γεννημένος στη Γαράσαρη Σπύρος Γαλετσίδης (Κοϊνίκ - Göynük), 
λούρα Γρηγόρης Καβαζίδης (Καϊλούκα - Keylik/Evcili), 
ταβούλ Σπύρος Γαλετσίδης jr (Κοϊνίκ - Göynük). 
Σάββας Καλεντερίδης (Σπαχή μαχαλεσή -- Sipahi), 
Παύλος Στεφανίδης (Έσκιονε -- İskona/Uğurca), 
Σάββας Τσακιρίδης (Λίτσασα -- Licese), 
Δανιήλ Εμμανουηλίδης (Ασαρτζούχ -- Asarcık), 
Γιάννης Νικολαΐδης (Γιατμούς -- Yatmis), 
Στέλιος Κενανίδης (Καϊλούκα - Keylik/Evcili), 
Νίκος Πετρίδης (Ασαρτζούχ -- Asarcık), 
Νίκος Τζανίδης (Λίτσασα -- Licese),  
Σάββας Τζεντεμεΐδης (Πάλτζανα -- Balcana/Altınçevre), 
Λάκης Τσοχαταρίδης (Καταχώρ -- Gedehor/Şaplıca), 
Παύλος Εμμανουηλίδης (Ασαρτζούχ -- Asarcık), 
Χρήστος Κενανίδης (Καϊλούκα - Keylik/Evcili), 
Ηλίας Στεφανίδης (Έσκιονε -- İskona/Uğurca). 
Μαζί μας και συμπατριώτες από την Αργυρούπολη, τη Σαντά, την Πάφρα κλπ. 
Ευχαριστούμε το Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Παλαγίας για τη φιλοξενία.

Σο Εγρήπελιν απάν', ση στράτα τ' Ασαρτζούγου


Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Ο ελληνικός πληθυσμός του Καρς, στις αρχές του 20ου αιώνα.



Νιώθω πολύ τυχερός που έχω πλέον στα χέρια μου μία σειρά από ρωσικές εκδόσεις των αρχών του προηγούμενου αιώνα, οι οποίες αφορούν το Καρς. Οι εκδόσεις αυτές είναι «καλεντάρια» διαφόρων ετών, που καταγράφουν τις τοπικές αρχές και περιέχουν διάφορα στατιστικά στοιχεία από την Στατιστική Επιτροπή του Κυβερνείου Καρς και οπωσδήποτε προσφέρουν πολύτιμα στοιχεία σε κάθε ενδιαφερόμενο ερευνητή.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Ομάλι και Τίκι Γαρέσαρης, από τον Ασαρτζουγότα Στάθη Εμμανουηλίδη



Ο Στάθης Εμμανουηλίδης γεννήθηκε το 1926 στα Κασσιτερά Ροδόπης. 
Γιός του μεγάλου Ασαρτζουγότα λούρατζη, Δανιήλ Μανουηλάντ 
και της Αναστασίας, κόρης του Θωμά Κυλιντίρ από τη Λίτσασα. 
Τα ακούσματά του από την παιδική ηλικία, ήταν οι αυθεντικοί σκοποί της Γαρέσαρης, 
αφού ο πατέρας του ήταν ήδη φτασμένος λυράρης στην πατρίδα.



Ο Δανιήλ Εμμανουηλίδης, στο σπίτι του Χρυσόστομου Τζοχαντάρ, 
στο Καταχώρ της Γαράσαρης, το 1971.

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

Στα Κύργια Δράμας...



Νικόλαος Εμμανουηλίδης, γιός του Γεωργίου,
από το Ασαρτζούχ της Νικοπόλεως.
1861-1959

Σοφία Εμμανουηλίδου, σύζυγος του Νικολάου,
θυγατέρα του Ιωάννη Κανοτίδη ή Παπαδόπουλου,
από τη Λίτζασα Νικοπόλεως.
1872-1964

Πρόσφυγες στα Κύργια Δράμας.

Στο Μεσόβουνο Πτολεμαΐδας...



Κοσμάς Ασφαλτίδης, γιός του Γεωργίου,
από τη Σάργερη (Κιαμή Πελ) Νικοπόλεως.
1853-1940

Παρθένα Ασφαλτίδου, σύζυγος του Κοσμά.
1849-1935

Θεόδωρος Ασφαλτίδης, γιός του Κοσμά,
από τη Σάργερη (Κιαμή Πελ) Νικοπόλεως.
1898-1936

Άννα Ασφαλτίδου, σύζυγος του Θεοδώρου,
θυγατέρα του Γεωργίου Δεμιρτζόγλου ή Σιδηρόπουλου,
 από το Κεμίν Κονάκ (μέτοικοι από το Ασαρτζούχ).
1902-1979

Πρόσφυγες στο Μεσόβουνο Κοζάνης.
Ο Θεόδωρος και η Άννα αρχικά
εγκαταστάθηκαν στην Ανατολή Ιωαννίνων.

Στις Σάπες Ροδόπης...



Γεράσιμος Κενανίδης, γιός του Μιχαήλ,
από την Καϊλούκα Νικοπόλεως.
1866-1961

Ευθυμία Κενανίδου, σύζυγος του Γεράσιμου.
1879-1974

Ελισάβετ Κενανίδου, σύζυγος του Σέργιου.
1907-1983

Σέργιος Κενανίδης, γιός του Γερασίμου,
από την Καϊλούκα Νικοπόλεως.
1906-1994

Πρόσφυγες στα Κασσιτερά Ροδόπης.


Στο Δοξάτο Δράμας...


Συμεών Ιορδανόπουλος, γιός του Ισαάκ,
από το Ασαρτζούχ Νικοπόλεως.
1900-1986

Όλγα Ιορδανοπούλου, σύζυγος του Συμεών.
1907-2010

Πρόσφυγες στο Δοξάτο Δράμας.

Στο Ριζάρι Έδεσσας...


Αβραάμ Μαυρίδης, γιος του Ηλία,
από το Κεμίν Κονάκ της Νικοπόλεως.
1889-1964
Παρακλάδι της οικογένειας των Γαρατζάντων 
από το Ασαρτζούχ, που μετοίκησαν στο Κονάκ, 
μεταξύ Σούσεχρη και Ζάρας.

Αναστασία Μαυρίδου, σύζυγος του Αβραάμ.
1892-1974

Πρόσφυγες στο Ριζάρι Έδεσσας.

Στο Ζυγό Καβάλας...


Ιωάννης Κελεσίδης, γιός του Παύλου, 
από την Τρουπτζή Νικοπόλεως.
1897-1982

Χρυσάνθη Κελεσίδου, σύζυγος του Ιωάννη.
1906-1999

Πρόσφυγες στο Ζυγό Καβάλας.

Στην Άλωρο Αριδαίας...



Σταύρος Νικηφορίδης ή Κοτζασάββας, γιός του Σάββα, 
από το Σουπάχ Νικοπόλεως.
1889-1956

Παρασκευή Νικηφορίδου, σύζυγος του Σταύρου.
1890-1989

Πρόσφυγες στην Άλωρο Αριδαίας.

Στην Πυλαία Έβρου...


Γεώργιος Ταμουρίδης, από τη Λίτζασα Νικοπόλεως,
γιός του Παρασκευά Ταμουράντ'.
1886-1966

Σοφία Ταμουρίδου, σύζυγος του Γεωργίου,
το γένος Γερ. Τσανουσίδη
(Λιτζασινοί που μετανάστευσαν στο Μετζικέρτ του Καρς).
1884-1963

Πέτρος Ταμουρίδης
1906-1924

Δέσποινα Ταμουρίδου
1914-1924

Πρόσφυγες στην Πυλαία Έβρου.

Στον Πλαταμώνα Καβάλας...



Σάββας Τσεντεμεΐδης, από την Πάλτζανα Νικοπόλεως,
γιός του Γεωργίου Τζεντεμέ.
1903-1975

Συμέλα Τσεντεμεΐδου, σύζυγος του Σάββα.
1897-1982

Πρόσφυγες στον Πλαταμώνα Καβάλας.

Στο Μακροχώρι Ημαθίας...



Λάζαρος Παπαδόπουλος, από το Φέϊλερε Νικοπόλεως,
γιός του Χαράλαμπου.
1869 – 1944

Σεβαστιανή Παπαδοπούλου, από την Κόρατζα Νικοπόλεως,
σύζυγος του Λαζάρου και θυγατέρα του Γεωργίου Ορφανίδη.
1880 – 1960

Πρόσφυγες στο Μακροχώρι Ημαθίας.

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Οι χοροί του Πόντου – Μύθοι, λάθη και αλήθειες



«Και δεν πρέπει ΠΟΤΕ ΠΙΑ να εμπιστευτούν οι νέοι τους αυτοσχέδιους ή και τους σπουδαγμένους χορογράφους που κάθονται και στήνουν συγκροτήματα μπαλέτου, τυποποιώντας και γενικεύοντας κάποιες εκτελέσεις που βρήκαν όπου έφτασαν και όπου μπόρεσαν, χωρίς υποδομή μελέτης της κοινωνίας, της ιστορίας και της παράδοσης. Και να δημιουργούν χορευτικά δρώμενα πλαστά, που αποτελούν «θέαμα» για όσους δεν ξέρουν και δεν ψάχνουν να καταλάβουν».

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Κατάστιχον των εσόδων και εξόδων της Κοινότητος Νικοπόλεως 1919-1921



Συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε μαζί σας ντοκουμέντα από την κοινή μας πατρίδα, προκειμένου να προσθέσουμε ψηφίδες στον πίνακα της γνώσης για το παρελθόν της ελληνικής κοινότητας της Νικοπόλεως. Τα αποσπάσματα από το «Κατάστιχον» της κοινότητας που δημοσιεύουμε σήμερα, μας δίνουν μια γενική εικόνα για τα έσοδα και τα έξοδα που έχουν σχέση με τις δραστηριότητες της Δημογεροντίας και της Μητρόπολης. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτουν ορισμένες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, όσον αφορά το θρησκευτικό αίσθημα των κατοίκων. Για παράδειγμα, βλέπουμε ότι σε ορισμένες εορτές ο δίσκος της εκκλησίας «γεμίζει». Οι γιορτές αυτές είναι οι αναμενόμενες των Χριστουγέννων, του Αγίου Βασιλείου, των Θεοφανείων, του Πάσχα και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αλλά υπάρχουν και άλλες που φαίνεται ότι έχουν αυξημένο τοπικό ενδιαφέρον, όπως των Ταξιαρχών, του Θεοδώρου Στρατηλάτη, του Αγίου Γεωργίου, της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Συμεών, της Πεντηκοστής κλπ. Ένα ακόμη σημείο που τραβά την προσοχή μας, είναι η υποχρέωση της Κοινότητας να συνεισφέρει οικονομικά για την Ερυθρά Ημισέληνο και για τη «μεταφορά πολεμοφοδίων», στο μέσον του ελληνοτουρκικού πολέμου στη Μικρασία…

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Οοοοφ, επήαμ' σ' Όλατζακ, γιαρ-γιαρ, γιαρ-γιαρ.....


Αθάνατη Γαράσαρη, στον Πλαταμώνα Καβάλας


Egidiiiii Gareysar, egidiiii Ispir-ağa Göğnüklü



Γαράσαρη, Σπύρ-αγάς Γαλετσίδης ο Κοϊνικότας - Gareysar, 
Ispir-ağa Kalecoğlu Göğnükliü.

Σον Πλαταμώνα Καβάλας, με τη Γαρέσαρης τα ευλο'ίας



Σον Πλαταμώνα Καβάλας, με τα ευλο'ίας του ποπά-Ασλάν Θεόδωρου Κοργιανόγλου, Κοϊνικότες, Ασαρτζουγότες, Παλτζανότες, Καταχωρέτες, Καϊλικότες, Λιτσασινοί, 
Χαχαβλινοί, Φεϊλερότες, Καρακεβεζίτες και λοιποί Γαρεσαρέτες 
...λειτουργήθηκαν και κοινώνησαν με ομάλια και τίκια τη Γαρέσαρης.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Έσκιονε



Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Νικόπολης, στους πρόποδες του βουνού Κετούτ και μεταξύ του ρωμέϊκου χωριού Χατζήκιοϊ και των μουσουλμανικών Ισιρίλ, Ταραπούλ, Ντάστζιλι και Ντερέκιοϊ. Η μουσουλμανική ονομασία του ήταν Ουγουρτζά, όπως ονομάζεται και σήμερα.

Τη Νικήτα το ψύλλισμαν



Σα παλαιά χρόνια, ασ’ το κι είχαμε δικαστήρια στα μέρη μας και Δεσποτάδες ακόμαν, τα μέρη μουν εκυβέρναν οι τερέ–μπέηδες Τούρκοι. 
Ένας αείκος τερέ–μπέης σ’ εμέτρα τα μέρη έτουν ο Πεκτές–μπέης, από το Νορσούν μαχαλεσή τ’ Αγουτμουσή. Ατός έτον πολλά αφωρισμένος, σε κάθε χωρίον είσεν και τ’ ανθρώπ’ς ατ. 
Ση Τρουπτζή είσεν έναν από τη Ποπαδάντων που έλεγαν ατόν Νικήτα.

Σάργερη (Κιαμί-πελί)



Το χωριό Σάργερη βρίσκεται νότια του Σούσεχρη, λίγο πιο κάτω από το επίσης ρωμέϊκο χωριό Κονάκ. Εκεί υπάρχει μια κλεισούρα (Gemin Belen) που οδηγεί στη Ζάρα, γι’ αυτό και η Σάργερη ονομάζεται επίσης Κιαμί-πελί, όπως το Κονάκ ονομάζεται Κεμίν-Κονάκ.

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Τ’ ομμάτιασμα στη Γαράσαρη


Πρωτογενής καταγραφή για το Λαογραφικό Φροντιστήριο 
της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. 
Έτος καταγραφής 1968. Καταγραφέας: Ιωακειμίδου Αικατερίνη. 
Πληροφοριοδότης: Κοσμίδου Παρασκευή από το Καταχώρ Νικοπόλεως, 
ετών 78, έτος γεννήσεως 1890, κάτοικος Αμυγδαλεώνα Καβάλας.

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

Δεκαοκτώ στρέμματα γη, για μια ολόκληρη ζωή


   Ο λυκοπάππο’μ ο Μανόλης Τζανός-Πετρίδης, ο Χουπέρης, ας’τ’ Ασαρτζούγου τη Γαρέσαρης. Του είπαν ότι πρέπει να φύγει από το σπίτι του, από το μύλο του, ν’ αφήσει πίσω χτήνια και ταφία, ν’ ανηφορίσει το Εϊρηπέλιν, με τα ρούχα του, τα παιδιά και τη γαρήν’ατ. Ασό Τάμτερε σο Γουρούχ κι ασό Γουρούχ σο Τέρελιν κι επ’έκει σην Κερασούντα. Δύο μήνας μουχατσίρης και μετά το παπόρ το "Αρχιπέλαγος" και η Πόλη και το Καράπουρνου. 
   Κι επ’έκει σο Μούρατλι και σο Πατέμ, για πάντα μουχατσίρης.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

Η μοιχεία αιτία διαζυγίου, στην Καϊλούκα του 1899


   Ο σύζυγος ζητά διαζύγιο λόγω απιστίας της συζύγου του. 
   Οι μάρτυρες πιστοποιούν ότι η συμπεριφορά της συζύγου και η συναναστροφή της με άλλους έγγαμους άνδρες, έχει προκαλέσει σούσουρο στο χωριό Καϊλούκα και παραλίγο φονικό. 
   Η σύζυγος δικαιολογείται λέγοντας ότι παντρεύτηκε μόλις δώδεκα χρονών και μετά από λίγους μήνες ο σύζυγος έφυγε για δουλειά στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στο νησί Πρίγκηπο. 
   Η συνέχεια στα πρακτικά του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου της Ιεράς Μητροπόλεως Κολωνίας…

Ονομαστικός κατάλογος των εσόδων και εξόδων των συνεταιρικών καταστημάτων της Κοινότητος Νικοπόλεως (Κολωνίας) μετά της κοινότητος Ασαρτζικίου – 1920



   Ο κατάλογος που παρουσιάζουμε προέρχεται από το Κατάστιχο εσόδων και εξόδων της Κοινότητος Νικοπόλεως και αφορά τη διαχείριση της κοινής ιδιοκτησίας που είχαν η Νικόπολη και το Ασαρτζούχ. 
   Είναι γνωστό ότι η κοινότητα του Ασαρτζούχ, με τη συνδρομή των επιφανών μελών της, είχε επενδύσει σε καταστήματα στον Τασχανά (την πετρόκτιστη αγορά) της Γαράσαρης και από εκεί είχε έσοδα για τη λειτουργία των εκκλησιών και του σχολείου της, αλλά και την αλληλοβοήθεια των κατοίκων του χωριού. 
   Ο συγκεκριμένος κατάλογος αφορά κυρίως το κοινό καφενείο που ανήκε στις δύο κοινότητες. Την περίοδο αυτή έπρεπε προφανώς να γίνουν εργασίες επισκευαστικές του καφενείου και έτσι ο ισολογισμός ήταν αρνητικός. 
   Μέχρι και το 1920-1921, που είναι τα έτη αναφοράς αυτού του «απολογισμού», το Ασαρτζούχ εξακολουθούσε να ακμάζει, κυρίως με την οργάνωση και τη διαχείριση καραβανιών μεταφοράς προϊόντων προς την Κερασούντα. 
   Άλλωστε και τις προηγούμενες δεκαετίες στο χωριό συσσωρεύτηκε πλούτος, από τη λειτουργία της αγγλικής εταιρείας εξόρυξης χρυσού και αργύρου. Μετά την αποχώρηση των Άγγλων, αρκετά μέλη εύπορων οικογενειών του χωριού μετακόμισαν στη Νικόπολη και ήταν από τους επιφανείς εκπροσώπους της ελληνορθόδοξης Κοινότητας, πχ οι οικογένειες των Σαμλίδηδων/Σαμλόγλου, Εμμανουηλίδηδων/Μανουηλάντων, Ιορδανόπουλων/Γιορδανάντων κλπ.  
   Στον κατάλογο που ακολουθεί, πρώτα αναφέρονται τα έσοδα (Δούναι), μετά τα έξοδα (Λαβείν) και στο τέλος η σημείωση του Μητροπολίτη Γερβάσιου, ως τελικού ελεγκτή των στοιχείων.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Καταστάσεις σχολικών ετών 1919-1920 και 1920-1921, στην Αστική Σχολή Νικοπόλεως



   Τα δύο ντοκουμέντα που παρουσιάζουμε σήμερα, αποτελούν πολύτιμα μνημεία της εκπαιδευτικής ιστορίας της Νικοπόλεως. Είναι οι καταστάσεις για δύο συνεχόμενες σχολικές χρονιές, με τα ποσά που πλήρωνε κατά την εγγραφή κάθε γονέας που είχε παιδιά στο σχολείο.   
   Η κατάσταση του έτους 1920-1921, είναι πιο λεπτομερής, αφού καταγράφει και τον αριθμό τέκνων-μαθητών του κάθε γονέα, αλλά και την τάξη στην οποία εγγράφονταν.

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Γαράσαρη, από γενιά σε γενιά...



Ο δάσκαλος Σπύρος Γαλετσίδης, γεννημένος στο Κοϊνίκι 
και ο μαθητής Χρήστος Πακαταρίδης, από τη Χόζανα του Καρακεβεζήτ. 
Έκιτι Γαρέσαρη, ανέζβηγος...

Ispir Kalec (öğretmen) Göynük 
ve Kristo Pakatar (öğrenci) Hozana-Karagevezid. 
Hey gidi Gareysar, unutulmaz...

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Αποδείξεις για την εντοπιότητα των Ρωμιών στη Νικόπολη - Νέα στοιχεία για τα ρωμέικα μαντενοχώρια της Γαράσαρης


   Συνεχίζοντας την έρευνα σε σχετικές μελέτες και επίσημα οθωμανικά έγγραφα, φέρνουμε σήμερα νέα στοιχεία που αποδεικνύουν τη συνεχή παρουσία Ρωμιών στη Νικόπολη και την περιφέρειά της.
   Τα στοιχεία αυτά δείχνουν πλέον με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι αυτό που υποστηρίζαμε από καιρό είναι αλήθεια. Δηλαδή ότι τα χωριά στα βόρεια της Νικόπολης, διατήρησαν το ρωμέικο πληθυσμό τους και μετά την οθωμανική κατάκτηση, συνεχίζοντας έτσι μια μακραίωνη παρουσία στην περιοχή.

   Οθωμανικές πηγές αναφέρουν ότι βόρεια της Νικόπολης εξορυσσόταν η καλύτερη ποιότητα στυπτηρίας σε όλη την Ευρώπη. Μάλιστα το δικαίωμα εμπορίας της είχαν οι Γενουάτες και η διακίνηση γινόταν μέσω του λιμανιού της Κερασούντας.
   Όταν οι Οθωμανοί κατέκτησαν οριστικά τη Νικόπολη, ο χριστιανικός πληθυσμός στην πόλη και στα χωριά βόρεια αυτής, παρέμεινε στις εστίες του χωρίς να διωχθεί από τους κατακτητές.
   Ο κύριος λόγος ήταν ότι η ευρύτερη περιοχή είχε σχεδόν ερημώσει, λόγω της μακροχρόνιας σύγκρουσης των Οθωμανών με τους Ασπροπροβατάδες. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που αναφέρει οθωμανική πηγή, ότι το 38% των χωριών στην περιφέρεια της Νικόπολης, ήταν ερημωμένα. Έτσι οι νέοι κατακτητές ήθελαν να παραμείνει ο πληθυσμός για να ζωντανέψει η περιοχή, να παράγει πλούτο και να πληρώνει φόρους.

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Πληροφορίες για τη Γαράσαρη και τα χωριά της, από επίσημα οθωμανικά έγγραφα του 1520 και του 1569



   Χρειάστηκε αρκετός καιρός για τη μελέτη των στοιχείων από δύο επίσημα οθωμανικά κιτάπια, που αφορούν την περιοχή της Νικόπολης.
   Πρόκειται για δύο επίσημες καταγραφές, η πρώτη του 1520 και η δεύτερη του 1569, δηλαδή την περίοδο των 50-100 χρόνων μετά την επικράτηση των Οθωμανών και την απόλυτη κυριαρχία τους στην περιοχή.
   Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολύ λίγα ιστορικά στοιχεία για την περιοχή που γεννήθηκαν και έζησαν οι πρόγονοί μας και γι’ αυτό κάθε νέο δεδομένο που ανακαλύπτουμε, αποτελεί για μας πρόκληση μελέτης και εξαγωγής συμπερασμάτων.
   Είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι μετά την επικράτηση των Οθωμανών, οι χριστιανοί στην περιοχή της Νικόπολης αποδεκατίστηκαν και όσοι έμειναν εξισλαμίστηκαν.
   Επίσης πολλοί υποστηρίζουν ότι τα χωριά της Νικόπολης εποικίστηκαν πολύ αργότερα, κατά το δέκατο όγδοο και δέκατο ένατο αιώνα, από χριστιανούς της περιοχής Αργυρούπολης κυρίως.
   Από την προφορική παράδοση όμως των προγόνων μας, ξέραμε ότι πολλά χωριά της Νικόπολης και η ίδια η πόλη, είχαν πληθυσμό χριστιανικό που παρέμεινε εκεί και μετά την επικράτηση των Οθωμανών (παρά το μεγάλο αριθμό φονευθέντων και εξισλαμισθέντων).